ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

Ρωτά ένας αναγνώστης: έχει νόημα η συμμετοχή των φοιτητών σε πανεπιστημιακές εκλογές εν μέσω εξετάσεων;

Ας σκεφτούμε ότι το ερώτημα αυτό μπορεί να διερευνηθεί σε δύο επίπεδα: α) στο επίπεδο των φοιτητικών συμφερόντων, με τη στενή έννοια, και β) στο επίπεδο των επιπτώσεων στην κοινή μας πανεπιστημιακή ζωή.

Ως προς το πρώτο σκέλος: Η γνώμη μου είναι ότι το όποιο νόημα στη φοιτητική συμμετοχή μπορούν να το ορίσουν και να το αποδώσουν μόνον οι ίδιοι οι φοιτητές. Ο νόμος εφαρμόζεται για πρώτη φορά στο τμήμα μας. Είναι φυσικό να υπάρχει λειψή πληροφόρηση ως προς τις συνέπειες της εφαρμογής (των συγκεκριμένων διατάξεων για την εκλογή πανεπιστημιακών οργάνων). Πρέπει ωστόσο να δούμε ότι αυτές οι εκλογές σε μεγάλο βαθμό θα λειτουργήσουν σαν μια "γενική πρόβα" των πρυτανικών εκλογών" που πρόκειται να διεξαχθούν σε ένα χρόνο από σήμερα. Εκεί το διακύβευμα είναι πολύ σοβαρότερο. Και οι φοιτητές - εν ονόματι των δικών τους συμφερόντων και διεκδικήσεων- θα πρέπει να προετοιμαστούν εγκαίρως και να λάβουν -ει δυνατό απο τώρα- τα μέτρα τους.

Δεν ταιριάζει σε οποιονδήποτε από την πλευρά των καθηγητών να παριστάνει τον "φοιτητοπατέρα" । Το περιεχόμενο των διεκδικήσεών σας πρέπει πριν από όλα να το αναζητήσετε εσείς οι ίδιοι, με δικές σας διαδικασίες και κριτήρια।

Ως προς το δεύτερο ζήτημα: θάπρεπε κανείς να σκεφτεί λίγο πάνω στην ποσοτική επίπτωση της φοιτητικής ψήφου. Να αναλογιστεί λίγο πάνω στην πρόσκληση ενός απο τους υποψηφίους να σας συναντήσει χωριστά (μια κίνηση που απο τυπική άποψη είναι, βέβαια, θεμιτή - απο δεοντολογική τι είναι;)

Η φοιτητική ψήφος πέφτει σε χωριστή κάλπη. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές. Αυτοί οι φοιτητές που θα ψηφίσουν προσδιορίζουν κατά 40% το τελικό αποτέλεσμα - κι αυτό ανεξάρτητα απο το αν ψήφισαν ένας, δέκα, είκοσι, εκατό ή 750 φοιτητές...

Το γεγονός ότι ο νόμος επιβάλλει να γίνονται οι εκλογές κατά την περίοδο των εξετάσεων (μεταξύ 15 και ३० Ιουνίου) δυσκολεύει εξ αντικειμένου την πλατειά φοιτητική συμμετοχή.Όσο λιγότεροι ψηφίζουν τόσο μεγαλύτερο διαπραγματευτικό βάρος σε ατομική-προσωπική βάση αποκτά η ψήφος τους. Όσο περισσότεροι ψηφίσουν τόσο μεγαλύτερη είναι η εγγύηση ότι μια συλλογική διαπραγμάτευση θα αποβεί υπέρ του κοινού συμφέροντος και δεν θα εκτραπεί σε "δοσίματα" και "ανταλλάγματα" υπερ ολίγων και γνωστών... Όσο λιγότεροι φοιτητές ψηφίζουν τόσο πιο διαλυτική για την κοινή πανεπιστημιακή ζωή θα γίνει η εκλογική διαδικασία: σε οριακό σημείο, μπορεί να φανταστεί κανείς ότι εάν ψήφιζε ένας και μόνον φοιτητής η επιλογή του -αφού καθορίζει κατά 40% το αποτέλεσμα!- θα του επέτρεπε να διεκδικεί ανάλογη "ανταμοιβή" για τον εαυτό του.