ΠΑΜΕ ΔΙΗΜΕΡΗ;

Χίος, 31 Μαϊου 2011
Αγαπητοί συνάδελφοι του
Κεντρικού Συμβουλίου

Θα μπορούσα να θέσω ως θέμα στο σημείωμα αυτό «η κήρυξη αυτής της απεργίας είναι παράνομη και καταχρηστική». Το απέφυγα για να μην επιτρέψω σε τυχόντες «καλοθελητές» να χλευάσουν, κάνοντας θρασείς και αντισυναδελφικούς παραλληλισμούς με τις κατά εργοδοτική παραγγελία αποφάσεις πολλών δικαστηρίων.

Αλλά: η απόφασή σας για τη διήμερη είναι, όντως, απολύτως προβληματική έως και καταχρηστική:
1. Το ΚΣ δεν διαθέτει εξουσιοδότηση για να αποφασίσει για απεργία. Ουδέποτε έχει λάβει τέτοια εξουσιοδότηση. Συνεπώς δεν έχετε το τυπικό ή ηθικό δικαίωμα να κάνετε αυτές τις ασκήσεις «ακινητοποίησης» εξ ονόματος των μελών του συλλόγου.
2. Αν κατάλαβα καλά το ΚΣ δεν συνεδρίασε καν. Δίνεται η εντύπωση ότι σας έχει θαμπώσει τόσο πολύ η ηλεκτρονική «δημοκρατία» ώστε, από την ανταλλαγή απόψεων με «τηλεδιάσκεψη» περάσατε κατευθείαν στο καθεστώς της «μη συζήτησης» και στην απόρριψη γενικώς των απόψεων της άλλης παράταξης – ίσως γιατί «κοστίζει» σε χρόνο ακόμη λιγότερο.
3. Μας αιφνιδιάζετε χωρίς να προηγηθεί οποιασδήποτε μορφής τυπική ή έστω άτυπη διαβούλευση και δεν είναι η πρώτη φορά. Το έχετε ξανακάνει παραμονές εξετάσεων, ενώ λήγει το εξάμηνο και πρέπει να ολοκληρώσουμε τις παραδόσεις. Προκαλείτε έτσι την πρόωρη ερήμωση των τμημάτων από φοιτητές και διδακτικό προσωπικό. Ίσως βεβαίως να έχετε τη σιωπηρή συγκατάθεση, των φοιτητικών συλλόγων αφού τέτοιες μέρες χρειάζεται χρόνος για διάβασμα… Ως διδάσκοντες άλλα λέγαμε κάποτε: να μη μετατρέπεται το πανεπιστήμιο σε «εξεταστικό κέντρο» - αλλά πού ’σαι νιότη πούλεγες πως θα γινόμουν άλλος΄. Τώρα με αυτής της μορφής τις «α-κινητοποιήσεις» καλλιεργούμε εμείς οι ίδιοι την εδραίωση του εξεταστηρίου ως ανώτερου κέντρου μετάδοσης της πανεπιστημιακής γνώσης…
4. Οι περιστάσεις είναι κρίσιμες και απαιτούν ζύμωση, καλλιέργεια συναντίληψης και αλληλεγγύη. Απαιτούν τη μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση και την πλατύτερη συμπαράταξη. Και σεις τι κάνετε; «Αποφασίζετε και διατάσσετε» διαβουλευόμενοι έκαστος ίσως με την παρεϊτσα ή την ομαδούλα στην οποία ανήκει, παρακάμπτοντας κάθε καταστατική, συνδικαλιστική, δεοντολογική και συναδελφική διαδικασία.
5. Υποβαθμίζετε τη συναδελφική συζήτηση αλλά και όλη μας τη λειτουργία ως μαζικού χώρου σε ανταλλαγές κατεβατών με αλληλοκαταγγελίες, μηχανευόμενοι το πώς θα εκθέσετε οι μεν τους δε (ηλεκτρονικές τάχατες ψηφοφορίες – για να αποφασίσουν άραγε οι αραχτοί στον καναπέ τους; - «δηλώσεις» άσκησης του απεργιακού δικαιώματος και απαίτησης για περικοπή μισθού ώστε να «αποδείξουμε -στην κυρία Διαμαντοπούλου, προφανώς- ποιοι είναι οι ‘τζάμπα μάγκες’» κ.ο.κ). Επιτέλους, φτάνει!!!
6. Το μενού της διήμερης –τώρα προβλέπει και κλιμάκωση! – από πού το ξεσηκώσατε; Νοιώθετε, πιστέψατε ότι είμαστε η στιβαρή πρωτοπορία στα ελληνικά ΑΕΙ; Δεν μπορεί η φαντασία μας άραγε να κατεβάσει κάτι άλλο; Πρέπει σώνει και καλά η συζήτηση να εγκλωβιστεί στο πόσο μας βολεύει να γλυτώνουμε το μάθημα - ή και τα αεροπορικά εισιτήρια σε ότι αφορά εμάς τους χιώτες- και πόσο προτιμάμε να την αράζουμε σπιτάκι μας για να βγάλουμε κανά φράγκο από project ή να σπρώξουμε καμιά δημοσίευση;
7. Το καταστατικό του Συλλόγου φτιάχτηκε με έγνοια να επιτρέψει τη συζήτηση και τη ζύμωση των μελών - έστω κατά γεωγραφικές ενότητες - παρά τις αποστάσεις και τη νησιωτική διασπορά. Γιατί δεν το εφαρμόζετε προωθώντας τα παραρτήματα, μια κάποια έστω στοιχειώδη δημοκρατία; Γιατί το αγνοείτε;

Αν ο χρόνος σας είναι πολύτιμος και δεν χωράει το συνδικαλισμό, μπορείτε να παραιτηθείτε! Δεν σας αναγκάζει κανείς να ασκείτε το ρόλο του εκπροσώπου ενός μαζικού χώρου αν αυτός συστηματικά αποσυντονίζεται και αποσυσπειρώνεται, εκφυλιζόμενος σε περιχαρακωμένες ομάδες σιωπηλής «συναίνεσης», «αποδοχής», «ανοχής», «υπομονής» - τι άραγε ακριβώς ; …. Ξέρει κανείς;

Λυπάμαι που, αντί να συζητάμε σεβόμενοι τις διαφορές μας βομβαρδίζουμε το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Λυπάμαι για τα θλιβερά επιχειρήματα της «Πρωτοβουλίας» (υποβολή δηλώσεων για να ξεσκεπαστούν οι «τζάμπα μάγκες», ηλεκτρονικές ψηφοφορίες κ.λπ). Θλίβομαι με την αυθαιρεσία της πλειοψηφίας ΑΣΠΑ + ανεξάρτητη. Τέλος, παρακαλώ να μου δώσετε την ευκαιρία να καταλάβω τι σόι συνδικαλισμό θέλετε και οι μεν και οι δε. Ως τότε ίσως να ήταν σωστό να διανείμετε στο διαδίκτυο και το παρόν «κατεβατό» ως μία άποψη – που βρίσκεται ασφαλώς στο περιθώριο των κομματοπρεπών σας παρατάξεων.

Γι αυτό ειδικά, σας ευχαριστώ εκ των προτέρων

Δημήτρης Σερεμέτης
(Μέλος της Συσπείρωσης Πανεπιστημιακών,
αναπλ. καθηγητής ΤΔΕ, διδάσκων στο Αιγαίο από το 1985)